stomp
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord stɔmpBetekenis
- een ingekort vormeloos uitsteeksel
- een pijnlijke stoot met de gebalde vuist
- iets dat zijn scherpte verloren heeft
- groter dan 90 graden
Hoe spreek je stomp uit?
/stɔmp/
Stomp bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stompen | meervoud |
| stompje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stompjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stompen
- gebiedende wijs van stompen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stompen
Vervoeging van stomp
stomphele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘niet scherp’ voor het eerst aangetroffen in 1400
Woordfamilie van stomp
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stompere | woordvorm | stomp |
| stompers | woordvorm | stomp |
| stompje | verkleinwoord | stomp |
| stompjes | verkleinwoord meervoud | stomp |
| stomps | woordvorm | stomp |
| stompst | woordvorm | stomp |
| stompste | woordvorm | stomp |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stomp zijn vastgelegd.