stijgbeugel
zelfstandig naamwoord /ˈstɛi̯xˌbøː.ɣəl/Betekenis
- een metalen beugel die met een riem aan een zadel hangt, bedoeld om het opstijgen te vergemakkelijken en de ruiter vooral tegen zijwaartse sprongen van het paard te beschermen
- een van de beentjes van het middenoor van een zoogdier
Hoe spreek je stijgbeugel uit?
/ˈstɛixˌbøxəl/
Stijgbeugel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| x | acht |
| b | bak |
| ø | deur |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stijgbeugels | meervoud |
| stijgbeugeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stijgbeugeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van stijgen ww en beugel zn
Woordfamilie van stijgbeugel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stijgbeugels | meervoud | stijgbeugel |
| stijgbeugeltje | verkleinwoord | stijgbeugel |
| stijgbeugeltjes | verkleinwoord meervoud | stijgbeugel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stijgbeugel zijn vastgelegd.