splinter
zelfstandig naamwoord, werkwoord /'splɪntər/Betekenis
- een kleine, langwerpige scherf met een scherpe punt dat van een voorwerp van hard materiaal is, of kan worden afgeslagen
- een groep van leden die zich hebben afgesplitst van een vereniging of politieke partij, om zelfstandig verder te gaan
- splintergroup
Hoe spreek je splinter uit?
/ˈsplɪntər/
Splinter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| splinters | meervoud |
| splintertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| splintertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van splinteren
- gebiedende wijs van splinteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van splinteren
Vervoeging van splinter
splinterhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘afgesprongen deeltje’ voor het eerst aangetroffen in 1285
Woordfamilie van splinter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| splinters | meervoud | splinter |
| splintertje | verkleinwoord | splinter |
| splintertjes | verkleinwoord meervoud | splinter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van splinter zijn vastgelegd.