sirene
zelfstandig naamwoord siˈrenəBetekenis
- demonisch wezen dat voor de helft een vogel en voor de helft een vis is en voorbijvarende zeelui betoverde met gezang om die te lokken
- een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven
Hoe spreek je sirene uit?
/siˈrenə/
Sirene bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| i | riet |
| r | rood |
| e | veel |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een salamander uit de familie sirenen (Sirenidae)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sirenen | meervoud |
| sirenetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sirenetjes | verkleinwoord, meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sirenen | meervoud |
| sirenes | meervoud |
| sirenetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sirenetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘demonisch wezen, half vrouw, half vogel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287
Woordfamilie van sirene
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sirenes | meervoud | sirene |
| sirenetje | verkleinwoord | sirene |
| sirenetjes | verkleinwoord meervoud | sirene |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sirene zijn vastgelegd.