ene
hoofdtelwoord, bijvoeglijk naamwoord, lidwoord, onbepaald voornaamwoord ˈenəBetekenis
- vorm van één om dit aantal te benadrukken
- vorm van één soms gebruikt bij ritmisch aftellen
- gebruikt in tegenstelling tot ander
- gebruikt om een eenzame uitzondering aan te geven
- benadrukte vorm van een gebruikt voor een persoonsnaam om aan te geven dat die niet bekend is; soms licht misprijzend bedoeld
- verbogen vorm van een (nominatief enkelvoud vrouwelijk)
- verbogen vorm van een (accusatief enkelvoud vrouwelijk)
- de bedoelde persoon ken je niet
- vier
Hoe spreek je ene uit?
/ˈenə/
Ene bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als eene.
lidwoord
- verbogen vorm van een obsolete
Verbuiging en vervoeging (onbepaald voornaamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eene |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van één