schrift
zelfstandig naamwoord sxrɪftBetekenis
- een dun boekje met lege bladzijden om in te schrijven
- de manier van schrijven
- de letter- en cijfertekens van een taal
- de lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties
Hoe spreek je schrift uit?
/sxrɪft/
Schrift bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| x | acht |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| f | fiets |
| t | tak |
zelfstandig naamwoord — neuter
- manier van schrijven
- lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schriften | meervoud |
| schriftje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schriftjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands schrift / scrift en Oudnederlands skrift van Latijn scriptum, in de betekenis van ‘het schrijven, het geschrevene’ aangetroffen vanaf 1100
Woordfamilie van schrift
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schriften | meervoud | schrift |
| schriftje | verkleinwoord | schrift |
| schriftjes | verkleinwoord meervoud | schrift |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schrift zijn vastgelegd.