rusting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het geheel van de voor een taak benodigde bewapening, gereedschappen en hulpmiddelen, voor een persoon, voer- of vaartuig
- een onderdeel van een meubel, machine of voertuig, waarop iets kan steunen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rustingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van rusten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van rusting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rustingen | meervoud | rusting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rusting zijn vastgelegd.