rakker
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈrɑkərBetekenis
- ondeugend persoon, iemand die zich vrijpostigheden permiteert
- politieagent, diender
Hoe spreek je rakker uit?
/ˈrɑkər/
Rakker bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- ondeugend persoon, iemand die zich vrijpostigheden permitteert informal
- iemand die bij de politie werkt informal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rakkers | meervoud |
| rakkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rakkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rakkeren
- gebiedende wijs van rakkeren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rakkeren
Vervoeging van rakker
rakkerhele werkwoord
Herkomst
zn: van Duits Racker als radbraker of beulsknecht, in de betekenis van ‘deugniet’ voor het eerst aangetroffen in 1865, maar ook op te vatten als afgeleid van rakken ww met het achtervoegsel -er of van rakkeren ww zonder de uitgang -en
Woordfamilie van rakker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rakkers | meervoud | rakker |
| rakkertje | verkleinwoord | rakker |
| rakkertjes | verkleinwoord meervoud | rakker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rakker zijn vastgelegd.