prins
zelfstandig naamwoord prɪnsBetekenis
- hoogste adellijke titel van een man of jongen
- laagste koninklijke titel van een man of jongen
- (zoon van koning(in))
- (man van koningin)
Hoe spreek je prins uit?
/prɪns/
Prins bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| prinsen | meervoud |
| prinsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| prinsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vorst, koningszoon, adellijke titel’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van prins
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| prinsen | meervoud | prins |
| prinsje | verkleinwoord | prins |
| prinsjes | verkleinwoord meervoud | prins |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van prins zijn vastgelegd.