pompier
zelfstandig naamwoordBetekenis
- (Vlaams) een speciaal opgeleid lid van de brandweer voor het bestrijden van branden
zelfstandig naamwoord — masculine
- een speciaal opgeleid lid van de brandweer voor het bestrijden van branden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pompiers | meervoud |
| pompiertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pompiertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Van het Franse pompier zn
Woordfamilie van pompier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pompiers | meervoud | pompier |
| pompiertje | verkleinwoord | pompier |
| pompiertjes | verkleinwoord meervoud | pompier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pompier zijn vastgelegd.