plantrekker
zelfstandig naamwoord /ˈplɑntrɛkər/Betekenis
- (Belgisch) iemand die zich op een of andere wijze steeds uit de slag weet te trekken.
Hoe spreek je plantrekker uit?
/ˈplɑntrɛkər/
Plantrekker bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die zich op een of andere wijze steeds uit de slag weet te trekken.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plantrekkers | meervoud |
| plantrekkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| plantrekkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van plan ww en trekker
Woordfamilie van plantrekker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plantrekkers | meervoud | plantrekker |
| plantrekkertje | verkleinwoord | plantrekker |
| plantrekkertjes | verkleinwoord meervoud | plantrekker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plantrekker zijn vastgelegd.