uitvreter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die uitvreet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitvreters | meervoud |
| uitvretertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uitvretertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van uitvreten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uitvreter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitvreters | meervoud | uitvreter |
| uitvretertje | verkleinwoord | uitvreter |
| uitvretertjes | verkleinwoord meervoud | uitvreter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitvreter zijn vastgelegd.