piepel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈpipəlBetekenis
- vervelend|vervelende vent, dikdoener
- aardappel, pieper
Hoe spreek je piepel uit?
/ˈpipəl/
Piepel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| i | riet |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- vervelende vent, dikdoener
- jonge eend obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| piepels | meervoud |
| piepeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| piepeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van piepelen
- gebiedende wijs van piepelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van piepelen
Vervoeging van piepel
piepelhele werkwoord
Herkomst
afgeleid van piep, piepjong met het achtervoegsel -el
Woordfamilie van piepel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| piepels | meervoud | piepel |
| piepeltjes | verkleinwoord meervoud | piepel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van piepel zijn vastgelegd.