natuurkundeleraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een leraar die les geeft in de wetenschap van algemene eigenschappen van materie, straling en energiegeschiedenis.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| natuurkundeleraars | meervoud |
| natuurkundeleraartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| natuurkundeleraartjes | verkleinwoord, meervoud |
| natuurkundeleraren | meervoud |
Herkomst
samenstelling van natuurkunde en leraar
Woordfamilie van natuurkundeleraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| natuurkundeleraars | meervoud | natuurkundeleraar |
| natuurkundeleraartje | verkleinwoord | natuurkundeleraar |
| natuurkundeleraartjes | verkleinwoord meervoud | natuurkundeleraar |
| natuurkundeleraren | meervoud | natuurkundeleraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van natuurkundeleraar zijn vastgelegd.