monoftong
zelfstandig naamwoord /ˈmonɔfˌtɔŋ/Betekenis
- de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep
Hoe spreek je monoftong uit?
/ˈmonɔfˌtɔŋ/
Monoftong bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| ɔ | bot |
| f | fiets |
| t | tak |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monoftongen | meervoud |
| monoftongetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| monoftongetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘enkele klinker’ voor het eerst aangetroffen in 1950
Woordfamilie van monoftong
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monoftongen | meervoud | monoftong |
| monoftongetje | verkleinwoord | monoftong |
| monoftongetjes | verkleinwoord meervoud | monoftong |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monoftong zijn vastgelegd.