lokker
zelfstandig naamwoord ˈlɔkərBetekenis
- iemand die lokken|lokt of meelokken|meelokt
- lokker, verleider
Hoe spreek je lokker uit?
/ˈlɔkər/
Lokker bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als locker.
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die lokt of meelokt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| lokkers | meervoud |
| lokkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| lokkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van lokken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van lokker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| lokkers | meervoud | lokker |
| lokkertje | verkleinwoord | lokker |
| lokkertjes | verkleinwoord meervoud | lokker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lokker zijn vastgelegd.