landmerk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een markant punt in een landschap, langs de kust, of aan de horizon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landmerken | meervoud |
| landmerkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landmerkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van land en merk
Woordfamilie van landmerk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landmerken | meervoud | landmerk |
| landmerkje | verkleinwoord | landmerk |
| landmerkjes | verkleinwoord meervoud | landmerk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landmerk zijn vastgelegd.