wegwijzer
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈwɛxwɛizərBetekenis
- Bord langs de weg dat de richting aangeeft waarheen je moet rijden.
Hoe spreek je wegwijzer uit?
/ˈwɛxwɛizər/
Wegwijzer bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| x | acht |
| ɛi | trein |
| z | zon |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wegwijzers | meervoud |
| wegwijzertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wegwijzertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- onverbogen vorm van de vergrotende trap van wegwijs
Herkomst
samenstelling van weg en wijzer
Woordfamilie van wegwijzer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wegwijzertje | verkleinwoord | wegwijzer |
| wegwijzertjes | verkleinwoord meervoud | wegwijzer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wegwijzer zijn vastgelegd.