krach
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ineenstorting van een handelshuis of bank, die een crisis veroorzaakt
- beng, boem; aanduiding van een stevige, harde klap
- bankroet, faillissement
- beurskrach
- bankrot
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| krachje | verkleinwoord, enkelvoud |
| krachjes | verkleinwoord, meervoud |
| krachs | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘ineenstorting van beurs’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van krach
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| krachje | verkleinwoord | krach |
| krachjes | verkleinwoord meervoud | krach |
| krachs | meervoud | krach |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van krach zijn vastgelegd.