kosmos
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kosmossen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Grieks, in de betekenis van ‘heelal’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1846
Woordfamilie van kosmos
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kosmossen | meervoud | kosmos |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kosmos zijn vastgelegd.