koerier
zelfstandig naamwoordBetekenis
- persoon of instantie die berichten, pakjes enz. ophaalt, vervoert en aflevert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| koeriers | meervoud |
| koeriertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| koeriertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bode’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1620
Woordfamilie van koerier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| koeriers | meervoud | koerier |
| koeriertje | verkleinwoord | koerier |
| koeriertjes | verkleinwoord meervoud | koerier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van koerier zijn vastgelegd.