gezant
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- iemand die door de ene machthebber als boodschapper naar de andere gestuurd wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gezanten | meervoud |
Woordvorm
- voltooid deelwoord van zanten
Vervoeging van gezant
gezanthele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘afgevaardigde’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588
Woordfamilie van gezant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gezanten | meervoud | gezant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gezant zijn vastgelegd.