kentekenbewijs
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een identificatiedocument voor voertuigen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kentekenbewijsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kentekenbewijsjes | verkleinwoord, meervoud |
| kentekenbewijzen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kenteken en bewijs
Woordfamilie van kentekenbewijs
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kentekenbewijsje | verkleinwoord | kentekenbewijs |
| kentekenbewijsjes | verkleinwoord meervoud | kentekenbewijs |
| kentekenbewijzen | meervoud | kentekenbewijs |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kentekenbewijs zijn vastgelegd.