kentekenplaat
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een strook metaal waarop een kentekennummer is vermeld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kentekenplaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kentekenplaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| kentekenplaten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kenteken en plaat
Woordfamilie van kentekenplaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kentekenplaatje | verkleinwoord | kentekenplaat |
| kentekenplaatjes | verkleinwoord meervoud | kentekenplaat |
| kentekenplaten | meervoud | kentekenplaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kentekenplaat zijn vastgelegd.