kalf
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈkɑlᵊfBetekenis
- jong van het rund en sommige andere zoogdieren
- horizontale dorpel of regel tussen deur en bovenlicht
- groot mes
Hoe spreek je kalf uit?
/ˈkɑləf/
Kalf bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| l | land |
| ə | de |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kalfje | verkleinwoord |
| kalfje | verkleinwoord, eerste persoon |
| kalfjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| kalven | enkelvoud |
| kalveren | enkelvoud |
| kalvertjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalven
- gebiedende wijs van kalven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalven
Vervoeging van kalf
kalfhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘jong van een koe’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van kalf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kalfje | verkleinwoord, 1e persoon | kalf |
| kalfjes | verkleinwoord | kalf |
| kalveren | enkelvoud | kalf |
| kalvertjes | verkleinwoord | kalf |
| gekalverd | woordvorm | kalveren |
| kalver | woordvorm | kalveren |
| kalverde | woordvorm | kalveren |
| kalverden | woordvorm | kalveren |
| kalvere | woordvorm | kalveren |
| kalverend | woordvorm | kalveren |
| kalverende | woordvorm | kalveren |
| kalvert | woordvorm | kalveren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kalf zijn vastgelegd.