kakel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈkakəlBetekenis
- iemand die veel kletst, een kletser, kakelaar
Hoe spreek je kakel uit?
/ˈkakəl/
Kakel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die veel kletst person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kakels | meervoud |
| kakeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kakeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kakelen
- gebiedende wijs van kakelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kakelen
Vervoeging van kakel
kakelhele werkwoord
Herkomst
zn: afgeleid van kakelen ww (zonder -en)
Woordfamilie van kakel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kakels | meervoud | kakel |
| kakeltje | verkleinwoord | kakel |
| kakeltjes | verkleinwoord meervoud | kakel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kakel zijn vastgelegd.