obstakel
zelfstandig naamwoord ɔpˈstakəlBetekenis
- iets dat de voortgang van iets anders belemmert
Hoe spreek je obstakel uit?
/ɔpˈstakəl/
Obstakel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obstakels | meervoud |
| obstakeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| obstakeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hinderpaal’ voor het eerst aangetroffen in 1512
Woordfamilie van obstakel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obstakels | meervoud | obstakel |
| obstakeltje | verkleinwoord | obstakel |
| obstakeltjes | verkleinwoord meervoud | obstakel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obstakel zijn vastgelegd.