jongen
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈjɔŋə(n)Betekenis
- onvolwassen man
- (van dieren) nageslacht ter wereld brengen
Hoe spreek je jongen uit?
/ˈjɔŋən/
Jongen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord jonge
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [B] | canonical |
| jongens | meervoud |
| jongetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| jongetjes | verkleinwoord, meervoud |
werkwoord
- nageslacht ter wereld brengen unergative
Vervoeging van jongen
jongenhele werkwoord
Alle 1 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [D] jongen | canonical |
Woordfamilie van jongen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gejongd | woordvorm | jongen |
| jongde | woordvorm | jongen |
| jongden | woordvorm | jongen |
| jongend | woordvorm | jongen |
| jongende | woordvorm | jongen |
| jongetje | verkleinwoord | jongen |
| jongetjes | verkleinwoord meervoud | jongen |
| jongt | woordvorm | jongen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van jongen zijn vastgelegd.