invalide
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌɪɱvaˈlidəBetekenis
- iemand die door een gebrek beperkt is in zijn mogelijkheden
- door een gebrek beperkt in zijn mogelijkheden
- ongeldig
Hoe spreek je invalide uit?
/ˌɪmvaˈlidə/
Invalide bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| m | maan |
| v | vis |
| a | maan |
| l | land |
| i | riet |
| d | dak |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| invaliden | meervoud |
Herkomst
van Frans invalide, in de betekenis van ‘gehandicapt’ voor het eerst aangetroffen in 1726
Woordfamilie van invalide
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| invaliden | meervoud | invalide |
| invalider | woordvorm | invalide |
| invaliders | woordvorm | invalide |
| invalides | woordvorm | invalide |
| invaliedst | woordvorm | invalide |
| invaliedste | woordvorm | invalide |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van invalide zijn vastgelegd.