druïde
zelfstandig naamwoord dry'widəBetekenis
- priester bij de oude Kelten in Gallië en Brittannië, die zich naast religieuze zaken ook met magie bezighield
Hoe spreek je druïde uit?
/dryˈwidə/
Druïde bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| r | rood |
| y | fuut |
| w | quiz |
| i | riet |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| druïden | meervoud |
| druïdes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘Keltische priester’ voor het eerst aangetroffen in 1704
Woordfamilie van druïde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| druïden | meervoud | druïde |
| druïdes | meervoud | druïde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van druïde zijn vastgelegd.