hybride
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord hiˈbridəBetekenis
- entiteit met twee of meer heel verschillende eigenschappen
- levend wezen waarvan de ouders geen soortgenoten van elkaar zijn
- een auto met zowel een benzinemotor als een elektromotor voor de aandrijving
- kruising, bastaard
- met twee of meer heel verschillende eigenschappen
Hoe spreek je hybride uit?
/hiˈbridə/
Hybride bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| i | riet |
| b | bak |
| r | rood |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hybriden | meervoud |
| hybrides | meervoud |
Herkomst
van Frans hybride zn of direct van Neolatijn hybrida zn
Woordfamilie van hybride
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hybriden | meervoud | hybride |
| hybrider | woordvorm | hybride |
| hybridere | woordvorm | hybride |
| hybriders | woordvorm | hybride |
| hybrides | meervoud | hybride |
| hybriedst | woordvorm | hybride |
| hybriedste | woordvorm | hybride |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hybride zijn vastgelegd.