intentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het doel wat men voor ogen heeft.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intenties | meervoud |
| intentietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| intentietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bedoeling’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van intentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intenties | meervoud | intentie |
| intentietje | verkleinwoord | intentie |
| intentietjes | verkleinwoord meervoud | intentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intentie zijn vastgelegd.