historie
zelfstandig naamwoord hɪsˈtoriBetekenis
- verhaal
- geschiedenis van een volk, een land enz
- zaak, aangelegenheid
- geschiedenis
- geschiedenis,
- de ontwikkelingsgang van een persoon of zaak, levensloop
- geschiedenis (schoolvak, studievak)
- aangelegenheid, zaak
Hoe spreek je historie uit?
/hɪsˈtori/
Historie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| histories | meervoud |
| historietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| historietjes | verkleinwoord, meervoud |
| historiën | meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands historie van Latijn historia, cognaat met Frans histoire en Engels history; in de betekenis van ‘verhaal, geschiedverhaal’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van historie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| histories | meervoud | historie |
| historietje | verkleinwoord | historie |
| historietjes | verkleinwoord meervoud | historie |
| historiën | meervoud | historie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van historie zijn vastgelegd.