historiografie
zelfstandig naamwoord hɪsˌtorijoɣraˈfiBetekenis
- geschiedschrijving
Hoe spreek je historiografie uit?
/hɪsˌtorijoxraˈfi/
Historiografie bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de zesde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| i | riet |
| j | ja |
| x | acht |
| a | maan |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| historiografieën | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘geschiedschrijving’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1845
Woordfamilie van historiografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| historiografieën | meervoud | historiografie |
| historiographie | feminine | historiografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van historiografie zijn vastgelegd.