historisme
zelfstandig naamwoord hɪstoˈrɪsməBetekenis
- geschiedbeschouwing waarin wordt geprobeerd door het gebruik van primaire 'objectieve' bronnen terug te gaan naar wat er feitelijk gebeurd is op een bepaald tijdstip en vandaar uit het verloop der gebeurtenissen te reconstrueren
- een stroming in de architectuur die terugblikt op het verleden
Hoe spreek je historisme uit?
/hɪstoˈrɪsmə/
Historisme bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| m | maan |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- geschiedbeschouwing waarin wordt geprobeerd door het gebruik van primaire 'objectieve' bronnen terug te gaan naar wat er feitelijk gebeurd is op een bepaald tijdstip en van daaruit het verloop der gebeurtenissen te reconstrueren
Herkomst
afgeleid van historie met het achtervoegsel -isme