gids
zelfstandig naamwoord ɣɪtsBetekenis
- persoon die een groep begeleid en uitleg geeft
- boekje dat een uitleg geeft
- een tijdschrift dat uitleg geeft
- iets dat je de weg kan wijzen in het algemeen
- meisje dat meedoet aan scouting
Hoe spreek je gids uit?
/xɪts/
Gids bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| s | sok |
zelfstandig naamwoord — masculine
- persoon die een groep begeleidt en uitleg geeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gidsen | meervoud |
| gidsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gidsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
herkomst onzeker; waarschijnlijk van Romani gadžo "niet-zigeuner; boer", de i-klank is mogelijk ontstaan door invloed van Frans guide, in de betekenis van ‘leidsman’ voor het eerst aangetroffen in 1643
Woordfamilie van gids
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gidsen | meervoud | gids |
| gidsje | verkleinwoord | gids |
| gidsjes | verkleinwoord meervoud | gids |
| gegidst | woordvorm | gidsen |
| gegidste | woordvorm | gidsen |
| gidse | woordvorm | gidsen |
| gidsend | woordvorm | gidsen |
| gidsende | woordvorm | gidsen |
| gidst | woordvorm | gidsen |
| gidste | woordvorm | gidsen |
| gidsten | woordvorm | gidsen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gids zijn vastgelegd.