gestoord
bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ɣəˈstortBetekenis
- (van personen) geen normale functionering van iets (vaak de geest) hebbend
Hoe spreek je gestoord uit?
/xəˈstort/
Gestoord bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als gestoorde.
bijvoeglijk naamwoord
- geen normale functionering van iets (vaak de geest) hebbend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gestoorde | verbogen, stellende trap |
| gestoorder | onverbogen, vergrotende trap |
| gestoordere | verbogen, vergrotende trap |
| gestoorders | partitief, vergrotende trap |
| gestoords | partitief, stellende trap |
| gestoordst | onverbogen, overtreffende trap |
| gestoordste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- voltooid deelwoord van storen
Vervoeging van gestoord
gestoordhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘gek’ voor het eerst aangetroffen in 1976
Woordfamilie van gestoord
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gestoorder | vergrotende trap | gestoord |
| gestoordere | verbogen vergrotende trap | gestoord |
| gestoorders | partitieve vergrotende trap | gestoord |
| gestoords | partitive, positive | gestoord |
| gestoordst | uninflected, superlative | gestoord |
| gestoordste | inflected, superlative | gestoord |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gestoord zijn vastgelegd.