flirt
zelfstandig naamwoord, werkwoord flʏːrtBetekenis
- het flirten
Hoe spreek je flirt uit?
/flʏrt/
Flirt bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| l | land |
| ʏ | put |
| r | rood |
| t | tak |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- iemand die graag met een ander vrijblijvend doet alsof ze erotisch tot elkaar worden aangetrokken person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| flirten | enkelvoud |
| flirtje | verkleinwoord |
| flirtjes | verkleinwoord, enkelvoud |
zelfstandig naamwoord — masculine
- vrijblijvend gedrag waarmee je de indruk wekt dat je een ander erotisch aantrekkelijk vindt
- handelingen die de indruk maken dat belangstelling is voor verdergaande betrekkingen figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| flirten | enkelvoud |
| flirtje | verkleinwoord |
| flirtjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van flirten
- gebiedende wijs van flirten
Vervoeging van flirt
flirthele werkwoord
Herkomst
zn: van Engels flirt zn **m: naamwoord van handeling van flirten ww
Woordfamilie van flirt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| flirtje | verkleinwoord | flirt |
| flirtjes | verkleinwoord | flirt |
| flirts | meervoud | flirt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van flirt zijn vastgelegd.