dokken
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- met tegenzin betalen
- een schip voor inspectie, onderhoud of reparatie in dok brengen
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord dok
Vervoeging van dokken
dokkenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Romani, in de betekenis van ‘betalen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1509
Woordfamilie van dokken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dokke | woordvorm | dokken |
| dokkend | woordvorm | dokken |
| dokkende | woordvorm | dokken |
| dokt | woordvorm | dokken |
| dokte | woordvorm | dokken |
| dokten | woordvorm | dokken |
| gedokt | woordvorm | dokken |
| gedokte | woordvorm | dokken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dokken zijn vastgelegd.