artefact
zelfstandig naamwoord ɑrtə'fɑktBetekenis
- een kunstvoorwerp of -product
- een onbedoeld resultaat dat het gevolg is van de onderzoeksopzet
- een onbedoeld resultaat ten gevolge van een bewerking, met name beeld-of geluidscompressie
- een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
- een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel
- apparaat, ding
Hoe spreek je artefact uit?
/ɑrtəˈfɑkt/
Artefact bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| r | rood |
| t | tak |
| ə | de |
| f | fiets |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een door mensenhand gemaakt kunstvoorwerp of -product
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| artefacten | meervoud |
| artefactje | verkleinwoord, enkelvoud |
| artefactjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘door mensenhand gemaakt voorwerp’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van artefact
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| artefacten | meervoud | artefact |
| artefactje | verkleinwoord | artefact |
| artefactjes | verkleinwoord meervoud | artefact |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van artefact zijn vastgelegd.