eretitel
zelfstandig naamwoord ˈerəˌtitəlBetekenis
- een niet officiële maar wel veel eer gevende titel
- een officiële titel
Hoe spreek je eretitel uit?
/ˈerəˌtitəl/
Eretitel bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| t | tak |
| i | riet |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eretitels | meervoud |
| eretiteltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eretiteltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van ere en titel
Woordfamilie van eretitel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eretitels | meervoud | eretitel |
| eretiteltje | verkleinwoord | eretitel |
| eretiteltjes | verkleinwoord meervoud | eretitel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eretitel zijn vastgelegd.