weerplicht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plicht om in geval van conflicten aan een weermacht deel te nemen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weerplichten | meervoud |
| weerplichtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weerplichtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenvertaling van Duits Wehrpflicht.
Woordfamilie van weerplicht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weerplichten | meervoud | weerplicht |
| weerplichtje | verkleinwoord | weerplicht |
| weerplichtjes | verkleinwoord meervoud | weerplicht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weerplicht zijn vastgelegd.