dienstplicht
zelfstandig naamwoord /ˈdinst.plɪxt/Betekenis
- verplichting om (tijdelijk) ergens te werken, met name bij de strijdkrachten van een land
Hoe spreek je dienstplicht uit?
/ˈdinstplɪxt/
Dienstplicht bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| p | pak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dienstplichten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dienst en plicht
Woordfamilie van dienstplicht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dienstplichten | meervoud | dienstplicht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dienstplicht zijn vastgelegd.