vreten
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- voer voor dieren
- voedsel
- (informeel) (van personen) het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze
- (van dieren) eten
- in grote hoeveelheid gebruiken
- een aanhoudend toenemende en pijnlijke lichamelijke of psychische gewaarwording veroorzaken
werkwoord
- (van personen) het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze informal, transitive
- eten transitive
Vervoeging van vreten
vretenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘(gulzig) eten’ voor het eerst aangetroffen in 1437
Woordfamilie van vreten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gevreten | woordvorm | vreten |
| vrat | woordvorm | vreten |
| vreet | woordvorm | vreten |
| vrete | woordvorm | vreten |
| vretend | woordvorm | vreten |
| vretende | woordvorm | vreten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vreten zijn vastgelegd.