voorwerp
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈvorwɛrᵊpBetekenis
- een object, iets dat fysiek bestaat
- lijdend ~, → lijdend voorwerp
- meewerkend ~, zinsdeel dat indirect aan de handeling deelneemt → meewerkend voorwerp
- handelend ~, zinsdeel dat in de zin een handeling verricht
Hoe spreek je voorwerp uit?
/ˈvorwɛrəp/
Voorwerp bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| o | boot |
| r | rood |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| ə | de |
| p | pak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| voorwerpen | meervoud |
| voorwerpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| voorwerpjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van voorwerpen
Vervoeging van voorwerp
voorwerphele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘zaak’ voor het eerst aangetroffen in 1461
Woordfamilie van voorwerp
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| voorwerpje | verkleinwoord | voorwerp |
| voorwerpjes | verkleinwoord meervoud | voorwerp |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van voorwerp zijn vastgelegd.