verkorting
zelfstandig naamwoord vərˈkɔrtɪŋBetekenis
- een afkorting van een woord of woordgroep die ontstaat door weglating van een of meer (delen van) lettergrepen en die als verkorting wordt uitgesproken
- het verkorten
Hoe spreek je verkorting uit?
/vərˈkɔrtɪŋ/
Verkorting bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| ɔ | bot |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verkortingen | meervoud |
| verkortinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verkortinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verkorten met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van verkorting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verkortingen | meervoud | verkorting |
| verkortinkje | verkleinwoord | verkorting |
| verkortinkjes | verkleinwoord meervoud | verkorting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verkorting zijn vastgelegd.