verkenning
zelfstandig naamwoord vərˈkɛnɪŋBetekenis
- voorbereidend ontdekken hoe een gebied is.
- observatie van een gebied om strategische doelen te ontdekken of informatie te verkrijgen om een algemeen beeld van de situatie te krijgen.
Hoe spreek je verkenning uit?
/vərˈkɛnɪŋ/
Verkenning bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verkenningen | meervoud |
| verkenninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verkenninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verkennen ww met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verkenning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verkenningen | meervoud | verkenning |
| verkenninkje | verkleinwoord | verkenning |
| verkenninkjes | verkleinwoord meervoud | verkenning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verkenning zijn vastgelegd.