gildepenning
zelfstandig naamwoord ˈɣildəˌpɛnɪŋBetekenis
- (middeleeuwen) lidmaatschapsbewijs van een beroepsorganisatie in de vorm van een munt die het lid bij zich kon dragen
- (vanaf de late middeleeuwen) lidmaatschapsbewijs van een rederijkerskamer in de vorm van een munt die het lid bij zich kon dragen
Hoe spreek je gildepenning uit?
/ˈxildəˌpɛnɪŋ/
Gildepenning bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| i | riet |
| l | land |
| d | dak |
| ə | de |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- lidmaatschapsbewijs van een beroepsorganisatie in de vorm van een munt die het lid bij zich kon dragen Middle-Ages
- lidmaatschapsbewijs van een rederijkerskamer in de vorm van een munt die het lid bij zich kon dragen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gildepenningen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van gilde zn en penning zn , geschreven zonder tussen-n volgens spellingregel 8.A (want er bestaat een meervoud gildes)
Woordfamilie van gildepenning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gildepenningen | meervoud | gildepenning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gildepenning zijn vastgelegd.