ontkenning
zelfstandig naamwoord ɔntˈkɛnɪŋBetekenis
- het ontkennen
- ontkennende uitspraak
Hoe spreek je ontkenning uit?
/ɔntˈkɛnɪŋ/
Ontkenning bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- handeling of uiting waarmee iemand kan laten weten dat hij denkt dat iets niet waar is
- tegenspraak op een bepaalde vraag of bewering
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontkenningen | meervoud |
| ontkenninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ontkenninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ontkennen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ontkenning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontkenningen | meervoud | ontkenning |
| ontkenninkje | verkleinwoord | ontkenning |
| ontkenninkjes | verkleinwoord meervoud | ontkenning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontkenning zijn vastgelegd.