vergunning
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vergunningen | meervoud |
| vergunninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vergunninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van vergunnen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van vergunning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vergunningen | meervoud | vergunning |
| vergunninkje | verkleinwoord | vergunning |
| vergunninkjes | verkleinwoord meervoud | vergunning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vergunning zijn vastgelegd.